بر هیچکس پوشیده نیست که در این روزهای خفقان و دیکتاتوری٬ هیچ قشری در جامعه به اندازهئ نخبگان نمی توانند به بیدار ماندن امید در جامعه کمک کنند. در راس این نخبگان٬هنرمندان به دلیل نزدیکی بیشتر با مردم و حس وحال درونی شان٬ سهم بیشتری نسبت به سایرین در قبال جامعه دارند. هنرمند همانطور که با پشت کردن به مردم و بوسیدن دست جلادان٬ می تواند خود را برای همیشه از جامعه و مردمی که سرمایهء اصلی اش هستند٬ برانده و به زباله دان تاریخ سقوط کند٬ نیز می تواند با در کنار مردم ماندن و نفس به نفس آنان شعار مرگ بر دیکتاتور دادن٬ نقش غیر قابل انکاری در زنده ماندن امید در جامعه ایفا کند.

پس به نام هنر والا و انسانیت٬ یادمان این شماره را تقدیم می کنیم به «حنا مخملباف» به پاس آنکه نگذاشت فراموش کنیم که «امید» تنها سلاحی است که می تواند پیروزمان کند!